Spijt

Premier Rutte heeft zaterdag spijt uitgesproken over het niet kunnen beschermen van Srebrenica door Dutchbat in 1995, maar bood er geen excuses voor aan. Dat deed hij in een videoboodschap, omdat hij vanwege de coronamaatregelen helaas zelf niet aanwezig kon zijn bij de herdenking in Potočari. Ook dat vond hij heel spijtig, maar ook daar kwamen geen excuses voor.

Eerder bood Rutte wel excuses aan voor het handelen van de Nederlandse overheid in de Tweede Wereldoorlog, en kreeg Indonesië bij monde van Willem-Alexander regrets and ap ehh ehh pologies voor het Nederlandse geweld in de onafhankelijksoorlog. In de casus ‘slavernijverleden’ zijn we nog niet zover: nadat er waarschijnlijk eerder sprake was geweest van ‘onhandig’, ‘een zwarte bladzijde’ en ‘enige wroeging’, betoonde Roger van Boxtel in 2001 ‘diepe spijt, neigend naar berouw’, wat twaalf jaar later door Lodewijk Asscher werd geüpgraded tot ‘diepe spijt en berouw’. Er zal eerst nog wel sprake zijn van een indringend schuldbesef voordat de excuses er rond 2050 alsnog komen.

Verder lezen Spijt

Debat

Er was de afgelopen weken iets te doen rond het begrip ‘racisme’, en dus besloot de Publieke Omroep er een themadag op los te laten. Dat doen ze tegenwoordig wel vaker: laatst waarde er een virus rond, hetgeen leidde tot Het coronavirus: feiten en fabels, en binnenkort peilt Yvon Jaspers of de boze boeren hun heil gaan zoeken bij de christen-democraten in het avondvullende programma Het CDA: trekkers en lijsttrekkers.

De presentator van zo’n grote tv-show moet natuurlijk weten waar hij het over heeft en de nodige affiniteit met het onderwerp hebben. Ik geloof dat ze Winfried Baaijens nog net geen corona hebben gegeven, maar Yvon zou voor haar CDA-boerenprogramma vermoedelijk drie weken op een dieet van droog brood met rauwe melk gezet worden en met de tractor naar de studio moeten komen. Speciaal voor de racisme-uitzending werd Jort Kelder afgekeurd op grond van zijn huidskleur en uitspraken uit 1623, en vervolgens het slachtoffer van de snel opkomende cancel-cultuur. De boycot: het aloude mechanisme van hele dappere mensen.

Verder lezen Debat

Rellen

Wanneer je als tiener een avondje op stap wilt, horen daar in principe zorgvuldige onderhandelingen met je ouders bij. Het toneelstukje kent een vast script, met uitentreuren herhaalde argumenten en de vaste uitkomst dat je om elf uur thuis moet zijn en niet te veel moet drinken, terwijl alle betrokkenen weten dat dit betekent dat je midden in de nacht laveloos tegen een boom in slaap zult vallen.

Drie maanden horecasluiting hebben er met name in Brabant hard ingehakt. Wat kun je als jongere nou nog helemaal? Rellen is de laatste rage. Niet verwonderlijk: het is een bezigheid die je bij uitstek kunt uitoefenen wanneer alles gesloten is. Via berichten op sociale media worden de jongeren opgeroepen om op een wisselende locatie de boel kort en klein te slaan. Brabant on tour, keigezellig!

Verder lezen Rellen

Demonstreren

Burgemeesters hebben het er maar druk mee, alle boze burgers die in deze tijden van thuisblijven de straat op willen voor de goede of de minder goede zaak. Ook gisteren was er weer een merkwaardige samenkomst van mensen, of mensachtigen – virologen vermoedelijk – die met een beroep op de cijfers van het RIVM eisten dat de maatregelen van het RIVM met onmiddellijke ingang stopgezet worden, of zoiets.

De bestuurders worstelen zichtbaar met de aanpak van de betogers, die zich doorgaans maar matig aan de afstandsregels houden. Niet ingrijpen maakt die maatregelen tot een wassen neus; wel ingrijpen wakkert de woede van de aanwezigen alleen maar verder aan. Bovendien is het nu elke week wel een paar keer raak; je moet als demonstrant inmiddels stad en land afreizen om je punt te kunnen maken. Dat kan een stuk efficiënter, en in coronatijd is dat hoog nodig ook.

Verder lezen Demonstreren

Standbeeld

Ontdekkingsreiziger zijn en al voordat je goed en wel de haven uit bent de verkeerde kant uit varen om vervolgens een land te ontdekken dat de wereld meer kwaad dan goed doet – nooit begrepen waarom die Columbus überhaupt een standbeeld zou verdienen. Maar nu is hij dus van voetstuk gevallen, en vele tijd- en lotgenoten met hem.

Er zijn mensen die vinden dat het allemaal te langzaam gaat, maar nu in de blinde woede ook fatsoenlijke zeventiende-eeuwers beklad worden en satire ook al niet meer mag, kun je je afvragen of het allemaal niet een beetje snel gaat.

Hoe dan ook dringt de vraag zich nu natuurlijk op wie we in de toekomst nog wél kunnen vereren. We moeten uiteindelijk iets met die vrijgekomen ruimte en lege sokkels. Maar wie is er nu nog van onbesproken gedrag? Aan wie heeft nou werkelijk helemaal niemand een hekel? Wie is even onberispelijk als onomstreden?

Verder lezen Standbeeld

Enthousiast

Met zijn honderdveertigen stonden ze gezellig te hossen, daar in het Van der Valk-hotel in Tiel afgelopen weekend. Ze waren aanwezig bij een ‘huiskamerconcert’ van John West, de man van de verrassende carrièreswitch van tonijnproducent tot volkszanger.

De feestvierende aanwezigen hielden zich vanzelfsprekend niet aan de anderhalvemeterregels, maar dat hoeft allang geen opzien meer te baren. Hooguit is het voor sommige mensen die de afgelopen week ergens op een plein hebben staan demonstreren een beproeving om de beelden te aanschouwen: witte mensen die zich vermaken met lage cultuur, en dan niets afkeurends over hun gedrag kunnen zeggen.

Verder lezen Enthousiast

Belangrijk

De discussie over de waarde van de virologische inzichten van Maurice de Hond nam het afgelopen Pinksterweekeinde een onverwachte wending. Kon je tot voor kort ongeïnteresseerd de draak met de hond steken, of voor een persoonlijke stellingname willekeurig shoppen in wetenschappelijke ontdekkingen die ofwel zijn gelijk ofwel zijn volslagen charlatannerie bewijzen, sinds de antiracismedemonstratie op de Dam laten velen hun mening over de rol van aerosolen bij de verspreiding van het coronavirus vooral afhangen van de mate waarin zij zich verbonden voelen met de Black Lives Matter-beweging.

Verder lezen Belangrijk