Deal

Van de Brexit-onderhandelingen weten we dat het wel een paar jaar kan duren voordat de EU een deal bereikt, en in hun gesprekken over het Europese coronaherstelfonds hebben de regeringsleiders er nog maar drie dagen op zitten. Dat kan dus nog wel even duren.

Drie levensgevaarlijke dagen, moet ik eigenlijk zeggen: Jaap van Dissel had namelijk nog zo gezegd ‘geen mondkapje!’, maar dat bleek, zoals wel meer van zijn adviezen, aan dovemansoren gericht. De een na de ander verscheen in Brussel met een fraai staaltje huisvlijt ten tonele: Rutte passend, alsof hij een overval ging plegen, in het zwart, Macron strak getailleerd, en Merkel met een modelletje 3M alsof ze voor vertrek nog even een paar kozijntjes had geschuurd.

Terwijl het buiten prima weer is, vinden de gesprekken ook doodgewoon onder een dak plaats, vaak zelfs in kleine kamertjes. Je moet er toch niet aan denken dat de Chinezen of de Russen coronabesmette deeltjes in de luchtverversingsinstallatie pompen. En jawel, gisteravond berichtte de NOS al dat de vermoeidheid en irritaties toenamen; het wachten is tot de leiders koorts krijgen en gaan hoesten.

Verder lezen Deal

Weg

Het hoge woord is eruit: Jaap van Dissel moet weg. Griezel Dissel, de verschrikkelijke viroloog, ook wel de coronakiller, de Slager van de Lage Landen, die eigenhandig duizenden oudjes over de kling joeg met zijn nietsontziende adviezen, de beul van Bilthoven in vergelijking met wie Stalin nog een lieverdje was: zijn positie wordt nu echt onhoudbaar.

De richtlijnen voor de ouderenzorg die het RIVM in april gaf, hadden namelijk een magere wetenschappelijke basis, zo is gebleken. Schande! Drie hele weken na het uitbreken van een onbekend virus was er nog altijd geen doorwrocht wetenschappelijk onderzoek afgerond dat alle antwoorden gaf en dat op volledige consensus kon rekenen. Van Dissel verliet zich nota bene op ‘algemene principes uit de infectieziektebestrijding’ en zijn ‘persoonlijke ervaring’ van slechts veertig jaar in het vak. Het is werkelijk godgeklaagd.

Verder lezen Weg

Bruin brood matters

Na het uitbreken van het coronavirus in China laaide de discussie omtrent (aerosole) verspreiding op. Hoewel iedere vorm van besmetting met het coronavirus voorkomen moet worden en de bestrijding ervan belangrijk is, zitten er zorgelijke kanten aan de richting waarin het beleid zich ontwikkelt.

Als gevolg van de maatregelen van radicale anderhalvemeterfetisjisten die (aerosole) verspreiding zeggen te willen bestrijden, kunnen er minder mensen tegelijk naar de bakker en komt de verkoop van brood onder druk te staan. De bedenkers willen anderen die “niet besmet willen worden” het recht op hun vrije broodkeuze ontnemen.

De vrijheid van broodkeuze is een van de belangrijkste waarden van onze kapitalistische en open samenleving. Het is een levensbehoefte waarvan het broodnodig is dat we er pal voor staan en die we ons niet moeten laten afnemen door een kleine groep beleidsmakers die zoete broodjes bakken maar onderwijl broodroof plegen op het bakkerswezen.

Verder lezen Bruin brood matters

Spijt

Premier Rutte heeft zaterdag spijt uitgesproken over het niet kunnen beschermen van Srebrenica door Dutchbat in 1995, maar bood er geen excuses voor aan. Dat deed hij in een videoboodschap, omdat hij vanwege de coronamaatregelen helaas zelf niet aanwezig kon zijn bij de herdenking in Potočari. Ook dat vond hij heel spijtig, maar ook daar kwamen geen excuses voor.

Eerder bood Rutte wel excuses aan voor het handelen van de Nederlandse overheid in de Tweede Wereldoorlog, en kreeg Indonesië bij monde van Willem-Alexander regrets and ap ehh ehh pologies voor het Nederlandse geweld in de onafhankelijksoorlog. In de casus ‘slavernijverleden’ zijn we nog niet zover: nadat er waarschijnlijk eerder sprake was geweest van ‘onhandig’, ‘een zwarte bladzijde’ en ‘enige wroeging’, betoonde Roger van Boxtel in 2001 ‘diepe spijt, neigend naar berouw’, wat twaalf jaar later door Lodewijk Asscher werd geüpgraded tot ‘diepe spijt en berouw’. Er zal eerst nog wel sprake zijn van een indringend schuldbesef voordat de excuses er rond 2050 alsnog komen.

Verder lezen Spijt

Debat

Er was de afgelopen weken iets te doen rond het begrip ‘racisme’, en dus besloot de Publieke Omroep er een themadag op los te laten. Dat doen ze tegenwoordig wel vaker: laatst waarde er een virus rond, hetgeen leidde tot Het coronavirus: feiten en fabels, en binnenkort peilt Yvon Jaspers of de boze boeren hun heil gaan zoeken bij de christen-democraten in het avondvullende programma Het CDA: trekkers en lijsttrekkers.

De presentator van zo’n grote tv-show moet natuurlijk weten waar hij het over heeft en de nodige affiniteit met het onderwerp hebben. Ik geloof dat ze Winfried Baaijens nog net geen corona hebben gegeven, maar Yvon zou voor haar CDA-boerenprogramma vermoedelijk drie weken op een dieet van droog brood met rauwe melk gezet worden en met de tractor naar de studio moeten komen. Speciaal voor de racisme-uitzending werd Jort Kelder afgekeurd op grond van zijn huidskleur en uitspraken uit 1623, en vervolgens het slachtoffer van de snel opkomende cancel-cultuur. De boycot: het aloude mechanisme van hele dappere mensen.

Verder lezen Debat

Rellen

Wanneer je als tiener een avondje op stap wilt, horen daar in principe zorgvuldige onderhandelingen met je ouders bij. Het toneelstukje kent een vast script, met uitentreuren herhaalde argumenten en de vaste uitkomst dat je om elf uur thuis moet zijn en niet te veel moet drinken, terwijl alle betrokkenen weten dat dit betekent dat je midden in de nacht laveloos tegen een boom in slaap zult vallen.

Drie maanden horecasluiting hebben er met name in Brabant hard ingehakt. Wat kun je als jongere nou nog helemaal? Rellen is de laatste rage. Niet verwonderlijk: het is een bezigheid die je bij uitstek kunt uitoefenen wanneer alles gesloten is. Via berichten op sociale media worden de jongeren opgeroepen om op een wisselende locatie de boel kort en klein te slaan. Brabant on tour, keigezellig!

Verder lezen Rellen

Demonstreren

Burgemeesters hebben het er maar druk mee, alle boze burgers die in deze tijden van thuisblijven de straat op willen voor de goede of de minder goede zaak. Ook gisteren was er weer een merkwaardige samenkomst van mensen, of mensachtigen – virologen vermoedelijk – die met een beroep op de cijfers van het RIVM eisten dat de maatregelen van het RIVM met onmiddellijke ingang stopgezet worden, of zoiets.

De bestuurders worstelen zichtbaar met de aanpak van de betogers, die zich doorgaans maar matig aan de afstandsregels houden. Niet ingrijpen maakt die maatregelen tot een wassen neus; wel ingrijpen wakkert de woede van de aanwezigen alleen maar verder aan. Bovendien is het nu elke week wel een paar keer raak; je moet als demonstrant inmiddels stad en land afreizen om je punt te kunnen maken. Dat kan een stuk efficiënter, en in coronatijd is dat hoog nodig ook.

Verder lezen Demonstreren