Vertrouwen

Hoe verfrissend zou het zijn geweest als de Kappersbond een paar weken geleden niet had gepleit voor de heropening van de kappers maar van de basisscholen, omdat de toekomst van onze natie nu eenmaal een stuk belangrijker is dan een fris coiffure bij het kerstdiner? Of als Robèr Willemsen van Koninklijke Horeca Nederland, zeg maar de hoofdsponsor van de coronapandemie in Nederland, had opgeroepen om toch vooral eerst de sportscholen te openen aangezien je zeker in een gezondheidscrisis beter je hele lichaam kunt trainen dan alleen je polsgewrichten en leverfunctie?

Maar nee, natuurlijk niet. De kappers wilden knippen, zoals de KNVB vond dat er gevoetbald kon worden, elitaire blaaskaken als ondergetekende van mening waren dat boekhandels essentiële winkels zijn, de cultuursector vond dat de cultuursector open kon, de winkeliers de winkels en de universiteiten de universiteiten. Ieder voor zich en God voor ons allen: welkom in het Nederland van de jaren twintig.

Verder lezen Vertrouwen

Max

Dit is Max. Max is boos. Net als Henk. Maar over Henk hebben we het eerder deze week al gehad. Anders dan Henk wil Max wel met zijn echte naam in dit artikel. Van Max mogen we alles weten. Behalve zijn politieke voorkeur. Die is werkelijk een groot raadsel.

Max is bij de Action. Max komt graag bij de Action. Hij komt namelijk zelf ook graag in actie. Nu wil hij een fakkel kopen. Vanavond is er namelijk een fakkeltocht voor vrede en verdraagzaamheid. Dat zijn twee begrippen die Max uit het hart gegrepen zijn. Max heeft bijvoorbeeld een hekel aan columnisten die polariserende stukjes schrijven.

Verder lezen Max

Henk

Dit is Henk. Henk is boos. Henk mag namelijk een tijdje niet naar de sportschool. En Henk mag ook even niet naar het café, én niet naar het voetbalstadion. Henk zit nu met een zeikwijf en een jengelende puber opgescheept. En dat alleen maar omdat er bijna 40.000 mensen dood zijn gegaan aan een besmettelijk virus. Wat er maar drie keer zo veel waren geweest als Henk al die tijd wel naar de sportschool, het café en het stadion had gemogen.

Daarom, en ook om dat wijf en dat joch even te ontlopen, gaat Henk vandaag demonstreren. Tegen de dictatuur. Tegen de priktatuur. Tegen de dicta-QR. Tegen de roverheid. En tegen nog veel meer. De demonstratie is alleen verboden. Dat weet Henk. Maar Henk gaat toch. Want als de overheid iets verbiedt, moet je het juist doen. Henk heeft schijt aan doden, dus Henk heeft al helemaal schijt aan wetten. Dat is logisch.

Verder lezen Henk

Het Jaar van de Uil

Voelen jullie het ook? Het hangt in de lucht, die zoete lavendelgeur van de overwinning. Het is aan het kantelen, nu wereldwijd nog maar anderhalf miljoen mensen per dag positief testen en we bijvoorbeeld in Engeland zien hoe fantastisch het zonder maatregelen gaat, afgezien dan van, nou ja ach, die paar honderd kinderen die daar nu happend naar adem op de ic liggen. Maar hee, je kunt niet vroeg genoeg leren dat de dood bij het leven hoort, nietwaar?

Nu neemt dat kantelen nogal wat tijd in beslag – in feite horen we dit al anderhalf jaar – maar 2022 moet dan echt het Jaar van de Uil worden. En daarom wordt op de burelen van Forum voor Democratie koortsachtig vergaderd wat men na al dat gehits, al dat gezuig, al dat gelieg, al dat gejank, al dat geïnsinueer en al dat geïntimideer, al dat geheul met nazisymboliek, al dat slecht verholen antisemitisme en al die quasi-verongelijktheid als men ermee geconfronteerd wordt verder nog kan verzinnen om optimale ophef te creëren zonder de eigen achterban voor het hoofd te stoten.

Welnu, alles natuurlijk. Een kleine greep uit wat ons het komend jaar te wachten staat:

Verder lezen Het Jaar van de Uil

Verzoening

Laten we er geen doekjes om winden: 2021 was een onprettig jaar waarin onverdraagzaamheid en polarisatie hoogtij vierden. Nimmer waren de tegenstellingen in ons ooit zo tolerante landje zo groot als nu, en ik moet toegeven dat ook ik mij – in al mijn afgunst – zo nu en dan behoorlijk onsympathiek en laatdunkend heb uitgelaten over mensen met een voortreffelijk immuunsysteem.

Maar nu is het Kerst: een moment van contemplatie, van bezinning, verzoening en verbroedering. Tijd dus om ook de positieve kanten van de viruscritici en vaccinweigeraars onder ogen te zien en hen met complimenten te overladen.

Verder lezen Verzoening

Nee, je wordt niet buitengesloten

Hartstikke leuk natuurlijk dat de regering ons met de kerstgedachte in het achterhoofd collectief in hetzelfde lockdownschuitje heeft geplaatst, maar ooit moet ons verdeelde landje weer open en dan zullen de gevaccineerden vanzelfsprekend voorrang krijgen. Hoe moet dat, als om een of andere reden de groep die dan door eigen toedoen buiten het schuitje gaat vallen, steeds maar blijft roepen dat hier sprake is van discriminatie, en zij als ongevaccineerden worden buitengesloten?

Hoewel dit allemaal al ragfijn is toegelicht in het Handboek voor Ontkenners (hoofdstuk VI.6), én ons geduld met de weigeraars al genoeg op de proef is gesteld, zitten we nu toch maar duimen te draaien voor kerstboom of knisperend haardvuur, en kan ik het dus net zo goed nog een keer uitleggen.

Verder lezen Nee, je wordt niet buitengesloten

Omzien en vooruitkijken

Regeren is vooruitzien, dat is algemeen bekend. Des te vreemder is het dan ook dat uitgerekend onze meest ervaren regeringsleider ooit in zijn zoveelste kabinetsperiode vooruit wil kijken naar de toekomst, en om wil zien naar elkaar.

Omzien naar elkaar en vooruitkijken naar de toekomst: dat is het motto van Rutte IV waar we het in ieder geval de komende maanden mee moeten gaan doen. We mogen nog van geluk spreken dat ze vooruit willen kijken naar de toekomst, en niet naar het verleden, of, pak hem beet, de eerstvolgende aflevering van Temptation Island op Videoland – maar toch, hier is iets vreemds aan de hand.

Verder lezen Omzien en vooruitkijken