Roetveeghenk

Misschien is het een leuk idee als volgend jaar alle mensen die Piet of Pieter heten gaan demonstreren om een andere naam te eisen voor Zwarte Piet, nu die naam de afgelopen jaren zo onherstelbaar besmeurd is. Uiteindelijk is het volstrekt ongeloofwaardig dat, terwijl in Nederland meer dan 600.000 verschillende voornamen circuleren, al die hulpjes – karikaturen slechts van wat een authentieke Piet vermag – Piet heten. Er zijn nota bene ook vrouwelijke Pieten!

(Vrouwelijke Pieten, tussen twee haakjes voor de pro-pieters, waren er vroeger niet, maar zijn ooit geïntroduceerd door een traditie te doorbreken. Er wordt weinig tegen gedemonstreerd.)

Roetveeghenk

Kinderen die Piet heten worden ongetwijfeld gepest, terwijl het Sinterklaasfeest toch voor iedereen hoort te zijn. En het moet ook makkelijk kunnen: Roetveeghenk, Paarse Patries of Stroopwafelfrits.

Of gewoon ieder jaar één naam, die eind augustus, zodra de pepernoten in de schappen liggen, bekend wordt gemaakt in DWDD: het ene jaar Roetveeghenk en Stroopwafelhenk, het volgende jaar Roetveegjeffrey en Stroopwafeljeffrey.

(Heeft iemand onlangs trouwens nog iets gehoord van Stroopwafelpiet? Ik maak me zorgen.)

Nu wil ik slavernijassociaties niet gelijkstellen met een matige woordgrap, en ja, het is prima dat Zwarte Piet verandert, maar de aanpassing past ook in een nauwelijks te stelpen trend van drammende minderheden die afdwingen dat er rekening wordt gehouden met hun gekwetstheid. De Pieten en Pieters hebben een kans, wil ik maar zeggen.

Hoe deden we dat vroeger? Nou, we zijn bijvoorbeeld gaan winkelen op zondag omdat heel veel mensen dat wilden, ook al deed (en doet?) dat bij een hoop andere mensen een beetje pijn. Nu hielp het dat zij van hun geloof niet mochten demonstreren op zondag, maar het toonbeeld van inclusiviteit was de tamelijk geruisloze introductie van de koopzondag in ieder geval niet. 

Op zich is er natuurlijk niets mis mee om wel rekening te houden met de gevoelens van een ander, en te proberen mensen niet onnodig te kwetsen. Maar moet je je gedrag ook aanpassen als je geen enkele kwaadaardige intentie hebt maar iemand zich toch gekrenkt voelt? De gekrenkte zou zich omgekeerd ook rekenschap mogen geven van de intenties van de ander: Ook al is zijn Piet zwart als roet / Hij meent het wel goed.

Achter het vieren van Sinterklaas met een zwarte Piet zit geen racistische intentie, ook al is de oorsprong duister en zijn de associaties onfris. Dat lijkt me een belangrijk gegeven. Kerstmis is een christelijk feest, maar dat maakt mensen die op die dag vrij zijn nog geen christen. Sterker nog, de meesten zullen het niet tof vinden als je ze uitmaakt voor christen puur en alleen vanwege het feit dat ze niet werken op 25 december.

Het leven is zwaar en gekwetst of beledigd worden is onvermijdelijk, of in ieder geval niet in regels af te vangen. In het geval van Zwarte Piet gaat het om grote zaken met wel degelijk een kwaadaardige oorsprong die een grote groep treffen, en hebben we het geluk dat het benodigde offer – bezuinigen op schmink teneinde het beeld beter te laten rijmen met het verhaal (en stond rijmen niet centraal?) – gering is.

Zelf kan ik helemaal niets verzinnen waar ik zodanig door gekrenkt zou raken dat ik van de ander zou eisen om zijn gedrag aan te passen. Maar waarschijnlijk klopt dit niet en word ik wel degelijk zo nu en dan gekwetst, maar haal ik dan mijn schouders op, wat voor alle partijen een onmetelijk veel betere uitkomst is.

Voor het overige kan ik alleen maar zelf kwetsen, waarvan ongetwijfeld akte. Dat maakt mij een slecht mens, waarvoor excuus – dat dan weer wel.

Roetveeghenk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.