Complotgekkie

Veel mensen die met enige regelmaat smalend het woord ‘complotgekkies’ bezigen, kunnen nog altijd maar moeilijk bevatten, om niet te zeggen: verkroppen, dat de man die zaterdagavond inreed op publiek op Amsterdam CS, zijn gaspedaal te ver indrukte ten gevolge van een onwelwording, en niet omdat zijn TomTom dit als kortste route naar 72 maagden had aangegeven.

Om de semantische discussie nog even terzijde te schuiven of de politie straks, als zij alsnog schoorvoetend moet toegeven dat de man door Allah gezonden was, kan volhouden dat terroristen per definitie ten prooi zijn gevallen aan een soort permanente onwelwording, is het natuurlijk nogal een sterk verhaal dat midden in het islamitische botsautootjesseizoen een vergelijkbaar incident in een Europese hoofdstad zou plaatsvinden waarbij de bestuurder geen terroristisch oogmerk zou hebben. Ik bedoel, je kunt ook op de Dorpsstraat in Nibbixwoud je insuline vergeten.

Als de politie dan ook nog verklaart dat de automobilist én geen alcohol in zijn bloed had (op zaterdagavond om 21 uur!) én zo’n 16 uur na zonsopgang een lage bloedsuikerspiegel had, dan is het bewijs wel sluitend: hier moet een handlanger van IS ten tijde van de ramadan aan het stuur gezeten hebben. Het ontkennen hiervan door de politie(k) is derhalve een schoolvoorbeeld van een Complot ter Ontkenning van een Aanslag – het zal geen toeval zijn dat de afkorting hiervan gelijkstaat aan die van de organisatie die de instroom van vluchtelingen orkestreert.

Als beginnend complotdenker borrelde er onmiddellijk een enorme woede in mij op. Schandalig dat de overheid die ons moet beschermen deze zaak niet tot de bodem uitzoekt!

Welnu, een dag later vond huiszoeking plaats bij de bestuurder en verklaarde de politie dat er definitief geen sprake van opzet was. Eerlijk gezegd leek mij dit de doodssteek voor de complottheorie, maar niets bleek minder waar. Juist het feit dat de politie huiszoeking had gedaan, wat mij, o naïeveling, volkomen vanzelfsprekend, ja zelfs noodzakelijk had geleken wegens de bovenvermelde golf van roekeloos rijdende mohammedanen waar de Europese hoofdsteden recentelijk door worden geteisterd – stel je de volkswoede voor als ze de man naar huis hadden gestuurd zonder zijn doopceel te lichten – was hét ultieme bewijs dat de politie niet het hele verhaal vertelde. Want waarom doe je huiszoeking bij iemand die alleen maar acht mensen het ziekenhuis in reed omdat hij diabetes heeft?

Nou? Hè? Ha!

En waarom staat zijn naam nog niet in de krant? Nou? En wat is dit nu? Geen enkele camera op Amsterdam CS heeft het incident geregistreerd? Dat kan toch niet?

Ik ga iets zeggen wat niet zo salonfähig meer is: ik weet het niet. Alles bij elkaar vind ik het een vreemd verhaal, maar ik heb ook geen enkel bewijs dat de lezing van de politie niet klopt.

Wat rest, is de zelfgefabriceerde complottheorie-bullshit-detector: die werkt altijd (voor eigen gebruik) en bestaat uit twee simpele vragen:

1. is de vermeend achtergehouden waarheid wel geloofwaardig?
In dit geval concreet: stel dat je als IS-soldaat met je auto slachtoffers wilt maken in de mierenhoop die het stationsgebied van Amsterdam is, is slalommen tussen tram 2, 5 en 13 dan de meest doeltreffende manier om dat te doen, nota bene nadat je je eerst staande hebt laten houden en naar het zich laat aanzien zonder wapens?

2. welk belang hebben de autoriteiten bij het achterhouden van die waarheid?
Het bovenstaande schijnt een extreem naïeve vraag te zijn, omdat men nu eenmaal graag het volk moedwillig voorliegt. Er zijn inmiddels een hoop mensen die dit weten, en dus wellicht in het complot zitten, maar de naïeveling in mij ziet het almaar niet en blijft maar denken dat de politie morgen alsnog kan zeggen dat ze verdachte zaken hebben gevonden als dat zo is, of niet als dat niet zo is.

Het enige verdachte wat ik tot nu toe heb kunnen ontdekken, is dat ‘autoriteiten’ met ‘autorit’ begint.

Complotgekkie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.