Zwijgen

De politie van Drenthe zit in haar maag met een onbekende man die al sinds begin augustus vastzit en sindsdien nog geen woord gezegd heeft. Dat zoiets nou uitgerekend Drenthe weer moet overkomen! De mensen praten daar gemiddeld eens in de zeven dagen, maar deze man doet er nu al een week of acht het zwijgen toe. Niet dat er al iemand is geweest die iets tegen hém heeft gezegd – het betreft hier de enige gevangene in de hele provincie, die dus ook alleen op zijn cel zit – maar toch.

De man is begin augustus opgepakt wegens winkeldiefstal. Als je de kranten mag geloven, is dat dus een 100%-gevalletje Marokkaans straattuig, waarbij opgemerkt kan worden dat winkeldiefstal een ideaal delict is voor iemand die weigert te praten. Tegelijkertijd ook wel jammer, want ik zou zo’n straatterrorist ook wel eens als mimespeler een beroving willen zien volbrengen, met argeloze klanten die doorwinkelen terwijl ze onder schot worden gehouden en de caissière die de overvaller nietsvermoedend vraagt of hij misschien een bonuskaart heeft, terwijl deze steeds wanhopiger op zijn vuurwapen wijst. En dan de politie die in sukkelgang komt aanrijden teneinde gierende banden te voorkomen en de overvaller gebaart dat hij zijn wapen moet neerleggen en zijn handen omhoog moet houden, want tsja, als je het tegen zo’n Marokkaans straatschoffie zegt, verstaat hij het toch niet.

Er wordt altijd veel te veel waarde gehecht aan al die drukte. Enfin.

Alsof de winkeldiefstal nog niet voldoende in de richting van moslimterreur wees, is ook nog bekend geworden dat de man bij arrestatie een volle baard droeg. Typisch zo’n Berber die hiernaartoe is gekomen om de boel over te nemen, maar geen woord Nederlands spreekt en daarom dus maar helemaal zijn mond houdt. De politie van Drenthe hoopt intussen natuurlijk vurig met een briljant musicus te maken te hebben, maar heeft verder geen idee wie de man is. Daarom heeft zij nu een foto verspreid.

Weet u dus wie deze man is, neemt u dan contact op met de politie Drenthe. U kunt ook anoniem reageren.

Helpdesk

‘Goedemiddag, ik heb een praktische vraag. Heeft iemand bij jullie op de afdeling misschien een DVD-brander?’
(stilte)
‘Ehh, nou, heeft u dat zelf niet?’
(‘Jawel, natuurlijk wel, maar ik voel me zo eenzaam en vind het fijner om even langs te komen.’)
‘Nee, ik heb er zelf geen.’
‘En uw collega’s ook niet?’
‘Nou, ik heb het niet bij iedereen gevraagd, maar ik heb een vrij nieuwe computer, dus ik ga ervan uit dat zij er ook geen hebben. En het heeft nogal haast, dus ik dacht ik bel jullie en dan kom ik even langs.’
‘Ah, u heeft een nieuwe computer! Hoe lang al?’
‘Nou, een maand of twee.’
‘O, dan heeft u ook een DVD-brander.’
(…)
‘Ik heb geen DVD-brander.’
‘Dat kan niet.’
‘Jawel.’
‘Wat staat er dan op uw laatje?’
‘Dat ik geen DVD-brander heb.’
‘Welke icoontjes staan er dan op?’
‘Vooral die ene dat er een DVD-brander zou zijn, staat er niet op.’
‘Heeft u al eens geprobeerd om een DVD te branden?’
(‘Heb jij al eens geprobeerd om te vliegen op je driewieler?’)
‘Nee.’
‘Dat stel ik voor dat u het eerst zelf probeert, en dat u terugbelt als het niet lukt.’
‘Da’s goed. Dag!’
‘Dag.’

(Dat laatste natuurlijk om ervan af te zijn.)

Nu ik het opschrijf, geloof ik nog minder dat dit echt gebeurd is dan toen ik de hoorn erop smeet.

Autoloos

In de Middeleeuwen werden er nog wel eens autoloze zondagen gehouden waarop je echt geen gemotoriseerd voertuig door de stad zag rijden – en toen had je nog niet eens luchtvervuiling of CO2, laat staan een broeikaseffect. Ironisch genoeg zijn de autoloze zondagen pas een farce geworden toen de milieuproblematiek echt goed en wel op de agenda kwam.

In 1973 kregen we de handen er nog wel voor op elkaar, maar toen waren we alleen maar bang dat de olie op zou raken als we te lang door zouden tuffen. Anno 2008 draait autoloze zondag allang niet meer om het bewust laten staan van je auto. Ter meerdere eer en glorie van moeders met bakfietsen en kinderen die heel klimaatneutraal Bloem heten worden er gewoon een paar straten afgesloten, waar je als rechtgeaarde geitenwollensok dan als de sodemieter overheen moet gaan fietsen, wandelen of skaten; niet omdat die wegen daar bijzonder geschikt voor zijn, maar gewoon omdat het kan. Waarmee de fantasieloosheid van dit type mens overigens direct weer is bevestigd, want waarom dan niet meteen van de gelegenheid gebruikgemaakt om eens op de normaal zo drukke weg te poepen, de liefde te bedrijven, te bloemschikken en/of een boek te lezen – allemaal dingen die je ook niet zo snel doet als de vrachtwagens voorbijrazen.

Aan de rand van het afgesloten gebied zijn verkeersregelaars actief om de schier onstuitbare horde automobilisten in bedwang te houden. Ze zijn uit alle hoeken en gaten van het land aangerukt en moeten uitleggen dat je vandaag speciaal voor deze klimaatvriendelijke actie drie kilometer moet omrijden, maar gelukkig is er een tankstation onderweg, om een afstand van honderd meter te overbruggen – en drie keer raden hoe zij zelf naar hun werk zijn gekomen.

Autoloze zondag, die organiseren ze in 2008 ook op de prachtigste nazomerdag van het jaar, zo’n dag waarop je toch al de fiets zou nemen. En je hoort er pas van op het journaal van 8 uur, als je nergens meer naartoe wilt gaan en je je auto dus sowieso niet meer kan laten staan. Bovendien heb je ‘s middags al zo’n stuk in je kraag gezopen dat je niet eens meer zou mógen rijden, al zou je het willen.

En als het nou nog wat zou opleveren… maar we weten allemaal dat ook met de verkeersomvang van gisteren de ijsberen nog altijd in hun Lebensraum beperkt zullen worden. En ook als iedereen daadwerkelijk één dag per jaar zijn auto laat staan, zal de temperatuur daar niet schrikbarend van zakken. Zelfs als auto’s in het geheel worden afgeschaft en iedereen de bus neemt zie ik het somber in; fietsers die wel eens door zo’n ding worden ingehaald begrijpen wat ik bedoel. Ook met zes miljard buspassagiers voorzie ik op den duur een Zwolle aan Zee – het duurt alleen wat langer voor het zover is.

Kortom, autoloze zondag was weer even autoloos als zinvol.

Maar misschien is de bewustwordingscampagne vooraf volledig aan mij voorbijgegaan omdat deze zorgvuldig genarrowcast was op de automobilist. Die zou ik dan gemist hebben omdat ik al ruim 31 jaar autoloos ben. Kijk, en dat zet nou zoden aan de op te hogen dijk.

(Maar ho maar dat daar eens een sympathiek belastingregelingetje tegenover staat.)

Jack van Gelder

U zult wellicht raar op uw neus kijken als ik zeg dat ik verliefd aan het worden ben op Jack van Gelder. Ik weet dat het vreemd klinkt, en ik weet dat ook dat iemand als ik helemaal geen gevoelens van liefde behoor te ontwikkelen voor Jack van Gelder, maar ik kan er niets aan doen.

Er gaat bijna geen dag voorbij of ik zie hem wandelen langs de Amsterdamse grachten, met zijn ravenzwarte haren en zijn ranke verschijning. Zijn lichte tred brengt me in vervoering, zo keurig Langs de Lijn als hij loopt, zonder ooit in het water te vallen. Jack van Gelder is bijzonder evenwichtig en valt wat mij betreft sowieso nooit in het water. Hooguit misschien een enkele keer door de mand, als hij zich wat minder goed voelt. Dat zijn de mindere momenten voor iemand als Jack van Gelder.

Mijn hart gaat sneller kloppen als ik Jack van Gelder parmantig langs de hoeren zie flaneren, schaamteloos een blik naar binnen werpend alsof de ranzige aanblik hem niets doet. Zodra hij de laatste is gepasseerd, keert op zijn schreden terug, bang om op onbekend terrein te belanden. Halverwege rekt hij zich uitgebreid uit, om daarna pas zijn wandeling te vervolgen.

Ik droom van de dag waarop ik Jack van Gelder in mijn armen kan sluiten en hem de mijne mag noemen. Tegelijkertijd besef ik ook dat dat nooit zal gebeuren. Jack van Gelder is al van iemand anders.

Als er trouwens iemand is die een betere naam weet voor deze snoezige kat die ik iedere ochtend tegenkom op de Geldersekade: graag.

Noordpool

De PVV die mensen beticht van ‘pure indoctrinatie’ is op zich al hilarisch. De onderstaande ‘Zie ook’-linkjes zullen dan ook wel tot de categorie ‘indoctrinatie’ gerekend worden.

Babywalvis

Mensen die hier komen omdat ze willen weten wie heeft gezegd dat de staat als een babywalvis groeit: ik zou wel willen weten welke puzzel u maakt. Laat het even weten via zero@iamzero.nl. Een woord van dank zou niet misstaan.

Dat een paar journalisten vier dagen van tevoren de Miljoenennota toegespeeld krijgen en vervolgens een prehistorisch embargo schenden, is het probleem helemaal niet. Dat die politici ook vier dagen de tijd krijgen om de stukken te bestuderen, dat is pas erg!

Vier hele dagen krijgen alle partijen om hun reactie die al een jaar vaststaat nog eens te (her)formuleren. En dan vindt de VVD dus dat er een PvdA-begroting ligt, terwijl de SP klaagt over het CDA-gehalte ervan. GroenLinks roept dat het milieu er bekaaid af komt, D66 beklaagt zich over het gebrek aan geld voor onderwijs. Het kabinet slaat zich op de borst dat volgend jaar 58 miljard euro (bijna 9% van al het geld dat in Nederland wordt verdiend) wordt uitgegeven aan zorg, de PVV constateert dat de slechtste regering ooit veel te weinig voor de gezondheidszorg doet. En de SGP vindt het godverdomme weer eens tijd worden dat er aan de Heer wordt gedacht.

Wie de hoedjesparade en het koninklijk gewuif maar een poppenkast vindt, heeft nog nooit goed geluisterd naar de grijsgedraaide langspeelplaat van reacties op de Miljoenennota. Waarom vier hele dagen om dit obligate toneelstukje in te studeren? Het kan meer kwaad dan goed.

Geef Geert Wilders 96 uur en de man gaat onvermijdelijk nadenken. Dat moet je niet hebben, daar krijgt hij waanbeelden van:

Er zijn twee Nederlanden, zei Wilders. Het Nederland van het kabinet is dat van de “waanzinnige klimaathysterie en de ontstuitbare islamisering”. Het andere Nederland,”mijn Nederland”, is dat van “de mensen die de rekening betalen en worden beroofd en bedreigd door islamitische straatterroristen”. [bron]

Ik betwijfel of dit weldoordachte pleidooi voor berovingen, bedreigingen en lastenverzwaring Wilders veel zetels zal opleveren; mijn Nederland is het in ieder geval niet.

Mark Rutte is ook zo iemand die op zijn scherpst is als hij nog niet in de gelegenheid is geweest om na te denken. Zo was hij gisteren best grappig toen hij zei dat hij de Koningin, die over zonneboilers en warmtepanelen was begonnen, een boodschappenlijstje voor de Gamma had horen oplezen – om daar, toen hij besefte wat hij eigenlijk gezegd had, als een bange haas aan toe te voegen dat hij met die opmerking natuurlijk Balkie wilde aanvallen, niet Bea. Stel je voor.

Ze hebben Mark Rutte ook ruim van tevoren de begroting voor het komend jaar onder de neus geduwd, ook al stond bij voorbaat al vast dat hij het aloude VVD-stokpaardje van de gevaren van een uitdijende overheid van stal zou halen. Nu hij er 7560 minuten over mocht nadenken, kwam hij aan met de vergelijking dat de staat ‘groeit als een babywalvis’.

Op dát soort uitspraken zouden ze nou een embargo van vier dagen moeten instellen! Wat bedoelt die man? Staan babywalvissen bekend om hun snelle groei of zo? Ja, ze zijn bij geboorte al 7,5 meter lang, maar dat suggereert eerder dat ze vervolgens relatief minder snel groeien – vermoedelijk bijvoorbeeld veel minder snel dan de vermaarde groeier par excellence: de kool. Waarom groeit de Nederlandse staat als een babywalvis, en niet als kool? Zou er sprake zijn van een steek onder water richting de Partij voor de Dieren? Zit Rutte nog te veel met Rita in zijn hoofd? Moet de ChristenUnie zich gaan afvragen wat Jona nu weer heeft uitgespookt?

Ik kom er misschien over vier dagen nog eens op terug, mits ik er tegen die tijd meer van begrijp.

Paralympics

Sinds ik gans badmintonnend Nederland (n=2) over mij heen heb gekregen na een toch alleszins vriendelijk bedoeld stukje, weet ik dat mensen het niet op prijs stellen wanneer je je neerbuigend uitlaat over de sport die zij met zoveel passie en inzet beoefenen – hoe sneu die sport op zichzelf ook is.

Nu in China de Paralympics aan de gang zijn, is deze fatsoensnorm natuurlijk extra van kracht. De sporters verdienen het grootste respect voor hun prestaties, en daar mag niet in badinerende termen over gesproken worden. Ik kan me daar prima in vinden; het is prachtig dat die Paralympics er zijn en het is ook goed dat er veel aandacht voor is in de media. Toch kost het me enige moeite om mijn gezicht in de plooi te houden bij dit soort scenario’s, waarin nummer 1084 het Olympische botsautotoernooi met overmacht gewonnen lijkt te hebben.

Het meest verbaasd was ik nog over het voetbal voor blinden, waarvan ik het bestaan niet kon bevroeden. De teams bestaan uit vier blinden (voor de zekerheid nog maar eens gemaskerd) en een slechtziende keeper, en dat ziet er dan ongeveer zo uit:

Hoewel ze het niet kunnen lezen kan ik er misschien maar beter het zwijgen toe doen, voor ik wilde fantasieën krijg over weinig oogstrelend voetbal, wedstrijden waarin de beslissende 1-0 pas in de 324e minuut van de verlenging valt, discussies over al dan niet aangeschoten hands, rode kaarten die genegeerd worden, de vraag waarom de teamgenoten eigenlijk allemaal hetzelfde tenue dragen, de dovenvariant waarin de spelers verplicht een grote koptelefoon dragen waar muziek van Frans Bauer uit komt, blinde toeschouwers die elkaar de hersens inslaan omdat ze niet doorhebben dat ze hetzelfde team aanmoedigen en scheidsrechters met rood-witte stokken en honden die continu de bal afpakken.

In plaats daarvan: respect. Wow. Check die penalty op 0:47… daar kan Seedorf nog een puntje aan zuigen.