Holleeder

Willem Holleeder is vandaag in zijn cel gearresteerd omdat hij opdracht zou hebben gegeven voor de een of andere liquidatie. Ik volg die hele Holleeder-saga voor geen meter en zou bij God niet weten wat die man allemaal op zijn naar verluidt omvangrijke kerfstok heeft, behalve dan dat het een gebed zonder Endstra schijnt te zijn, maar dit nieuws kon direct op mijn warme belangstelling rekenen.

Meer details over de aanhouding zelf gaf het bericht echter niet. Jammer.

Ik blijf nu in mijn hoofd zitten met een langdurig undercover-onderzoek dat uiteindelijk uitmondt in de gouden tip, volgende week zondag zal het allemaal pas worden uitgezonden (de Schipholbom gaat voor) maar in het belang van het onderzoek rukt vandaag al een omvangrijk arrestatieteam uit, we hebben het over een kopstuk uiteindelijk, de mannen zijn gespannen maar gelukkig zit Patrick van der Eem achter het stuur, fortuinlijk genoeg mocht hij Amerika niet in ook al is hij inmiddels een jaloersmakend aantal van maar liefst veertien jaar niet in aanraking geweest met justitie, en met gierende banden en gillende sirenes rijdt men de gevangenis binnen tot de arrestantenbus uiteindelijk, na een spoor van vernieling achtergelaten te hebben, in Holleeders cel tot stilstand komt

Freeze! Don’t move!

Handen in de lucht!

Drop the fucking gun!

en door zes man overmeesterd, voorover geduwd met het hoofd op de rokende motorkap wordt Willem Holleeder in de boeien geslagen

- you have the right to remain silent (ik bedoel, bestaan dat soort zinnen dan ook in het Nederlands?)

en afgevoerd naar zijn cel. In de cel.

Ze hebben toch wel aan die man zijn hart gedacht?

Stemwiser

De gemiddelde fysieke omvang van de Amerikaan in ogenschouw nemend kan ik me al weinig voorstellen bij het begrip ‘zwevende kiezer’ aan de andere kant van de oceaan, maar als ik dan bedenk dat de keuze straks beperkt is tot welgeteld één Democraat en één Republikein (hoe bedoel je ‘land van de onbegrensde mogelijkheden’?), dan lijkt het me helemaal godsonmogelijk dat daar ook maar iemand in het stemhokje overmand wordt door twijfel. Ik bedoel: BZN of Led Zeppelin, smaken verschillen natuurlijk, en ik wil degenen die voor Led Zeppelin zouden kiezen echt niet tegen het zere been schoppen, maar als je te horen krijgt dat je de rest van je leven naar een van de twee bands moet luisteren, dan hoef je toch echt niet eerst een half jaar iedere dag naar een concert te luisteren om erachter te komen waar je voorkeur ongeveer ligt.

Toch schijnen ze er te zijn, de mensachtigen die gevraagd naar hun stemgedrag niet verder komen dan ‘Yeah, I mean, like, I dunno, you know?’. En daarom is er ook voor deze verkiezingen een speciale Stemwijzer USA ontwikkeld. En dat doen ze dan weer lekker handig, daar bij de publieke omroep: de Engelstalige versie doet het niet, dus daar hebben die Amerikanen geen modderfokking peppernut aan. Ik heb hem daarom zelf maar ingevuld, maar daar werd ik ook niet veel wijzer van.

Sowieso blijkt direct na het invullen dat je echt niet op een Republikein gaat stemmen als je favoriete Democraat de voorverkiezingen niet weet te winnen. Een vluchtige analyse wijst uit dat dit alleen zin heeft voor mensen die van plan zijn op Clinton te stemmen en die koste wat kost willen voorkomen dat illegalen een rijbewijs kunnen halen, iets wat Obama nog wel oogluikend zou kunnen toestaan (maar wat natuurlijk geen issue is omdat illegalen de facto niet bestaan).

Vooral was ik teleurgesteld over de irrelevantie van de stellingen waarop mijn mening met die van de kandidaten werd vergeleken. Ik wilde weten of Mitt Romney ook voor de Europese Grondwet had gestemd. Of de A73 wat Mike Huckabee betreft langs Beuningen over de Waal naar de A15 moet worden doorgetrokken. Of Hillary ook denkt dat Joran het gedaan heeft. Of John McCain ook vóór een vettax op de patat is. En of Barack Obama, zonder nu meteen weer grappen te gaan maken over fysieke omvangen, ook vindt dat de uitzending van Deep Throat gewoon door moet gaan.

Niets van dat al!

Of de inval in Irak juist was, en of er een tijdschema voor terugtrekking moet komen, wilden ze weten. Ja hallo, ik heb me al eens uitgesproken voor een parlementair onderzoek naar de Irak-oorlog, en daar kwam toen ook niks van terecht. En ook hier lijkt er weinig kans op succes, want alle overgebleven kandidaten zijn tegen zo’n tijdschema. Het zal je levensdoel maar zijn, om die troepen zo snel mogelijk terug te halen; in Nederland blijven er dan minstens veertig partijen over om op te stemmen, in Amerika ben je gewoon uitgeluld.

Er werd me ook gevraagd of de ouderdomsuitkering omlaag mocht, en of de topinkomens zwaarder belast moesten worden om het stelsel van sociale zekerheid (huh, hebben ze dat dan?) in stand te houden. Ik had de hoogte van die uitkering en het belastingtarief even niet paraat en gaf dus aan dat ik het niet wist. Daardoor kreeg ik uiteindelijk het advies om op Hillary Clinton te stemmen, want die wist dat ook allemaal niet. Een vrouw als president, ik blijf zo mijn twijfels houden.

(Overigens denk ik dat als er ook een kolom George W. Bush was geweest, er in iedere rij ‘weet niet’ had gestaan.)

Hoe dan ook, ik ben vastberaden om het advies in de wind te slaan en niet op Hillary te stemmen.

De moderne Raskolnikov

Rodion Romanovitsj Raskolnikov, de hoofdpersoon van Dostojevski’s onvolprezen klassieker Misdaad en straf, heeft in de loop der jaren menigeen tot voorbeeld gediend, maar dat zijn ster ooit nog eens zover zou rijzen dat een extra lange aflevering van Taxi aan hem gewijd zou worden, zoals gisteravond, had ik niet meer voor mogelijk gehouden. Dat programma is trouwens een stuk interessanter geworden sinds die babbelaar van een Maarten Spanjer niet meer achter het stuur zit, maar dat terzijde.

Voor de cultuurbarbaren onder ons moet ik wellicht even uitleggen dat Raskolnikov een jongeman is die in Misdaad en straf meent een rijke oude pandjesbazin het leven te kunnen ontnemen teneinde zijn grootste geldnood te kunnen lenigen. Hij denkt dat zonder wroeging te kunnen doen, omdat hij in tegenstelling tot de gewone mensen een buitengewoon persoon is, die zich niets gelegen hoeft te laten liggen aan moreel gezag of andersoortige aardse zaken. Helaas voor Raskolnikov arriveert net na de moord de zus van het slachtoffer ter plaatse, waarna hij zich gedwongen ziet om ook haar naar gene zijde te helpen.

En dan begint de kwelling pas goed voor de hoofdpersoon: de twijfel over zijn eigen grootsheid slaat toe, en iedereen met wie hij praat verdenkt hij ervan te weten dat hij die dubbelvoudige moord heeft gepleegd. Om kort te gaan: de echte straf die Raskolnikov ondergaat, is niet zozeer zijn ballingschap in Siberië na de uiteindelijke bekentenis, ook vóór Stalin geen pretje natuurlijk, maar de mensonterende innerlijke paranoïdemakende strijd die daaraan vooraf is gegaan.

De moderne Raskolnikov pakt dat, met anderhalve eeuw voortschrijdende daderlogica, een stuk pragmatischer aan. Door iets banaals als wroeging laat hij zijn gedrag natuurlijk niet meer leiden; dat is zó negentiende-eeuws. Voor het geldelijke gewin is hij niet langer afhankelijk van een oude sok, maar maakt hij aanspraak op royale schadevergoedingen en inkomsten uit publicaties en publieke optredens. En de straf? Die is er niet, zolang er geen lijk, en dus geen misdaad is.

Het is twijfelachtig of Joran van der Sloot ooit in het cachot zal belanden voor hetgeen hij nu heeft opgebiecht, maar één levenslange straf heeft hij alvast te pakken: de rest van zijn leven zal hij nooit meer iemand kunnen vertrouwen; zal hij geen stap meer kunnen verzetten zonder, als de echte Raskolnikov, te vermoeden dat hij op de hielen wordt gezeten. Nu zal ik daar geen minuut slaap door verliezen, maar hoe deze straf zich verhoudt tot de fundamenten van ons rechtssysteem, is zeer dubieus.

Mocht hij toch achter de tralies belanden, geef die arme jongen dan tenminste een exemplaar van Misdaad en straf mee. Nineteen Eighty-Four zal in ieder geval weinig nieuws meer voor hem te bieden hebben.

Ingezonden mededeling

Ben je al jarenlang op zoek naar iets maar zit je op een dood spoor? Heb je verborgen talenten maar kun je ze niet vinden? Holloway Solutions heeft de oplossing! Met onze krachtige formule versieren – vermaken – vermoorden – verbergen – verzinnen zijn wij in staat creatieve oplossingen te bedenken waar anderen allang de handdoek in de ring hadden gegooid.

Voor onze onlangs heropende zaak op Aruba zijn we met spoed op zoek naar een enthousiaste

schuldige (m/v)

De schuldige is verantwoordelijk voor:
- het versieren, vermaken, vermoorden en verbergen van klanten;
- het verzinnen van verdraaide verhalen;
- de verslaglegging hierover in boeken en op televisie.

Voor bovenstaande werkzaamheden zal de schuldige veelvuldig samenwerken met zijn of haar naaste collega, het slachtoffer. We zijn dan ook op zoek naar een gedreven teamplayer in wiens woordenboek ‘cameraschuwheid’ niet voorkomt. Affiniteit met blondines en enige jaren nautische ervaring strekken tot aanbeveling.

Het betreft een aanstelling voor maximaal vijftien jaar, met uitzicht op vervroegde ontbinding bij goed functioneren.

Geïnteresseerd? Neem voor meer informatie contact op met de procureur-generaal van Holloway Solutions, de heer mr. H. Mos. Uw sollicitatie kunt u op zijn vroegst vanaf zondagavond 20.30 uur en uitsluitend per verborgen webcam insturen. Kijk op www.vacatures.hollowaysolutions.nl voor alle details.