Zeuven

Is het u ook opgevallen dat de laatste tijd steeds meer mensen weer ‘zeuven’ zeggen in plaats van gewoon ‘zeven’?

‘Let op die nummer zeuven, die is gevaarlijk.’
‘Iamzeuro is geboren in negentienzeuvenenzeuventig.’
‘Voor zeuvenduizend euro: welk woord past er achter ‘school’? Bel 0900 zeuven nul zeuven nul!’

Het kan aan mij liggen, maar sinds de val van de Muur, het ijkpunt van alles, had ik eerlijk gezegd geen zeuven meer gehoord. Hooguit overleefde hij nog in aristocratische kringen (onder andere bij ons staatshoofd, niet voor niets de keunigin genaamd) en werd hij nog gebezigd binnen de VVD (spr. uit ‘veuveudeu’).
Maar teugenwoordig is het voor meunigeun ineuns weer salonföhig om meude te deulen dat de nummer zeuven van de teugenstander een gedreuven speulertje is om reukening meu te houden.

Waar komt zoiets toch ineens weer vandaan? Het zal toch niet komen door dat eunmalige optreden van Van Keuten en De Bie, omdat die ooit een ambulant reprentant met spraakgebrek speelden?

Gier

Op de lagere school had ik een vriendje met een Griekse moeder. Het was een ondeugend joch dat bovendien slecht luisterde. ‘Kom gier!’, zei zijn moeder dan herhaaldelijk met haar accent. Naast de aasgier en de in voetbalkringen gehanteerde blindgier (geef die bal een ~) was de komgier de enige gier die ik kende, tot ik afgelopen week over de vale gieren in ons land las.

Poema’s op de Veluwe, Bokito’s in Blijdorp en nu ook al vale gieren in Zeeland en Oss: het kan haast niet anders of de apocalyps laat niet lang meer op zich wachten.

Nog een geluk natuurlijk dat we niet zijn opgescheept met de spiksplinternieuwe gier of de blinkende gier maar met de vale gier. Nooit geweten dat vogels vaal konden worden trouwens, maar nu ik erover nadenk: onze parkiet Vofie was eerst knaloranje maar werd later inderdaad flets en grijs nadat een etterende zweer zijn ene pootje had weggevreten, hetgeen mij overigens nog de legendarische opmerking ontlokte dat hij altijd zou moeten blijven vliegen als hij zijn andere pootje ook kwijt zou raken.

Goed, de vale gieren dus.

‘Godverdomme, wat heb ik een honger’, moet er een gezegd hebben, want u moet weten dat vale gieren nogal grof gebekt zijn.
‘Ja dat komt door de achterlijke regels van die klote-EU’, riposteerde de ander. ‘Daardoor liggen er nu geen schapenkadavers meer buiten.’
‘Waarom gaan we dan niet naar Nederland? Daar zijn ze nogal gierig, en ze hebben er nee gezegd tegen die grondwet, dus daar zal het nog wel mogen. En daar worden de schapen ook nog ritueel geslacht, 100% halal!’
‘Goed idee, en dan vliegen we via Straatsburg en Brussel om daar de boel even flink onder te schijten.’

En aldus geschiedde. Maar wat ik nou niet snap, en wat ook nooit wordt uitgelegd, is waarom die beesten nou uitgerekend naar Nederland komen, en niet naar bijvoorbeeld Marokko gaan, waar het ook warm is en waar men ook wel eens iets met een schaap doet. Of naar Irak, waar de lijken gewoon op straat liggen.

En wat ik al helemaal niet snap, is wat de Vlaamse vogelbescherming heeft gedaan: die heeft een torenhoge stapel vlees in een wei gedumpt, met als achterliggende gedachte dat de gieren wel terug zouden keren naar Spanje als ze hun buikje weer rond hadden gegeten. Dat is ongeveer hetzelfde als een café-eigenaar in een Grieks vakantieoord die een stel dronken Engelsen tien gratis rondjes geeft in de veronderstelling dat ze dan wel voorgoed zullen ophoepelen. Die beesten zitten al drie miljoen jaar in Spanje met als enige reden dat ze daar al drie miljoen jaar te vreten krijgen. En wat doe je dan als je ze weg wilt jagen?… achterlijke Belgen.

In ieder geval houden de gieren de gemoederen bezig, en ik hoop dat ze net zo’n rage ontketenen als Bokito laatst. Zodat bijvoorbeeld Heineken een commercial gaat opnemen die dan eindigt met: ‘Eeeeeeeeeeeejjjjjjjjjj… Giertje?’

Dat wordt weer lachen brullen gieren deze zomer.

Aktie

Ik heb het niet zo op demonstranten. En dan heb ik het niet over degenen die op een druiligere zaterdagmiddag besluiten om met zijn allen op een groot plein stilzwijgend bijeen te komen om een signaal af te geven dat vervolgens steevast genegeerd wordt – die zijn gewoon zielig – maar om degenen die ook daadwerkelijk iets doen. Activisten, moet je die geloof ik noemen, maar dat woord heeft een veel te positieve connotatie wat mij betreft. En activisten noemen zich vreemd genoeg ook wel eens pacifisten, ja, denk daar maar eens over na.

Maar ik heb het dus over van die types die zich vastketenen aan bomen waarvan verordonneerd is dat ze gekapt gaan worden. Zo’n besluit is dan al behandeld door de Tweede Kamer, de Eerste Kamer, drie gemeenteraden als de betreffende boom wat ongelukkig gepositioneerd is, zes buurtorganisaties en tien belangenverenigingen, en ook vijftien handtekeningenacties hebben niet geholpen. Hele gebieden zijn ontbost om het papier te kunnen produceren dat hiermee gepaard ging, en in al die tijd heeft geen hond, nou ja een hond misschien nog wel om ertegenaan te pissen, maar in ieder geval geen mens zich om de boom in kwestie zelf bekommerd: die stond daar maar lijdzaam zijn onafwendbare lot af te wachten.

En dan uitgerekend op de dag dat er gezaagd gaat worden, komt er zo’n pipo die zich aan de boom vastketent. Ja, sorry hoor, deze boom was al gereserveerd voor vandaag. Hup, de kettingzaag erin.

Gisteren was het weer zover. De Betuwelijn was klaar. Zeven jaar te laat, dat wel, en hoe zou dat nou toch komen, maar al die tijd waren er dus al stukjes rails klaar waar je zorgeloos op kon voetballen, rennen of liggen, zoals op de snelweg op autoloze zondag. Nooit vertoonde zich er iemand, maar uitgerekend op de dag dat de eerste trein gaat rijden ketenen vijftien actievoerders zich vast aan de rails.

Dat lijkt mij op zijn zachtst gezegd niet zo slim; we weten allemaal wat er gebeurt met mensen die op de rails gaan liggen als er een trein aankomt. Wel meteen een goede test voor de kwaliteit van de spoorlijn, zou ik denken.

Maar deze actievoerders staan volledig in hun democratische recht, want ze vinden dat deze spoorlijn een megalomaan project is dat de bevolking ondemocratisch door de strot is geduwd. En dus wordt de openingsrit stilgelegd en worden specialisten van de losknipservice van het KLPD opgetrommeld. En blijkt bij de aanhouding van de actievoerders dat ze natuuuurlijk geen legitimatie bij zich hebben, want dat was ook al zo’n wet die ons op bijzonder ondemocratische wijze door de strot is geduwd. Na betaling van 50 euro en een gezellig gesprek onder het genot van een kopje koffie zit het toneelstukje er weer op.

Tachtig procent van de Nederlanders schijnt te lijden aan sleur. Deze actievoerders behoren zeker tot die groep.

Ik word er zo moe van. Reikt mijn democratische recht nou echt niet verder dan het schrijven van zo’n zuur stukje?