Maandelijks archief: juni 2007
Bassie
Stel dat ik u een verhaal zou voorschotelen over een clown tegen wie aangifte wordt gedaan omdat hij op de kermis een kind een draai om dan wel aan zijn oren heeft gegeven nadat dat kind even daarvoor aan de pruik van de clown had getrokken, en ik had er als details, aangezien die nu eenmaal niet mogen ontbreken in een goed verhaal, aan toegevoegd dat de clown Neerlands beroemdste en beruchtste clown Bassie was, dat het kind een vader had die zou gaan klagen over een knobbeltje in het overigens blauwe oor van zijn zoon, en om het allemaal af te maken, als het ultieme detail dat het verhaal volmaakt zou moeten maken, had ik de betreffende kermis in Berkel-Enschot gesitueerd, dan zou u toch denken Allememachies, de fantasie van schrijver dezes is nu echt volledig op hol geslagen?
Toch is het allemaal echt gebeurd.
Ik vind het wel jammer dat de dader meteen als Bassie herkend is; kennelijk waren er behalve kinderen ook nog volwassenen in de buurt die Bassies hoogtijdagen bewust hebben meegemaakt en die herinnering niet uit hun geheugen hebben kunnen wissen. Maar stel dat-ie ontsnapt was, dan was-ie misschien wel op Opsporing verzocht gekomen!
SIGNALEMENT VAN DE DADER
Leeftijd: geestelijk 5-10, fysiek 70+
Postuur: vet
Lengte: ca. 120 cm.
Gewicht: ca. 120 kg.
Schoenmaat: 54
Haarkleur: oranje
Op de dag van zijn ontsnapping, vermoedelijk net als op alle andere dagen, droeg de dader een geruit jasje met daaronder een rood-wit gestreept overhemd en groene bretels, een groenkleurige broek met extreem hoog water en daaronder rood-wit gestreepte voetbalsokken. Daarnaast had hij een overdaad aan rode lippenstift op, een vette rode neus om een waarschijnlijk niet minder rode echte neus te verhullen, en witte wallen bóven zijn ogen.
Volgens ooggetuigen maakte de man een verwarde indruk. Nadat hij aan zijn haar getrokken was, zou hij naar verluidt een merkwaardig piepend jankgeluid voortgebracht hebben. Volgens sommigen leek het alsof hij in doodsangst verkeerde. Voordat hij tot zijn daad overging, zou hij tussen het gepiep door de volgende tekst gemurmeld hebben: “Adriaantje, Adriaantje, waar ben je nou?”.
Goh, als Bassie veroordeeld wordt, betekent dat dat types zoals hij tegenwoordig al toerekeningsvatbaar worden geacht. Dan ben ik wel eens benieuwd hoe diep je moet zinken om dat niet te zijn.
Beurtbalk
U gebruikt ‘m iedere week wel een keer of wat, maar weet u ook wat het is?
To-do-lijstje (2)
Eens kijken of het volgende lijstje net zo voorspoedig gaat als het vorige.
Voor de eerste keer op de fiets ernaartoeVoor het eerst de trap opVoor het eerst de computer aanzetten- Voor het eerst tegenover Collegameisje versie 2.0 (bleek met vakantie)
Het eerste kopje koffie(reeds genuttigd bij sollicitatiegesprek – beloofde niet veel goeds)- Voor het eerst oeverloos geneuzel bij het koffieapparaat aanhoren
- Voor het eerst genegeerd worden door schoonmaker versie 2.0
- De eerste werkafspraak
- De eerste keer schelden tegen een niet-werkend CMS
- De eerste keer zuchten om de melding dat de computer onvoldoende virtueel geheugen heeft
- De eerste veren in mijn achterste ontvangen
- De eerste bila (is dit begrip overigens breder bekend?)
- De eerste troep opruimen
- De eerste slappe lach om het eerste idee waarvan je bij voorbaat al weet dat er niks van terecht gaat komen
- Het eerste printje
- Het eerste bericht plaatsen
De eerste taalfouten verbeteren- De eerste hardleerse collega uitleggen hoe het nou eigenlijk moet
- De eerste overdracht van de imaginaire voorganger
- Voor het eerst de Out of Office-reply aanzetten
De eerste collega’s hallo zeggenDe eerste mail (wie de beste reden verzint en snel is, krijgt ‘m)
Om begrijpelijke redenen was de voortgang tijdens de eerste werkdag bij mijn nieuwe werkgever niet live te volgen.
Ex-vrouw
Man doodt ex-vrouw op druk perron in Alkmaar
Dat is toch helemaal nergens voor nodig, Volkskrant, om zo’n vrouw die wordt neergeschoten meteen een ‘ex-vrouw’ te noemen?
Zesjescultuur
Easy as Hell
Tot u spreekt een totaal herboren Zero. Fysiek ben ik in omvang fors toegenomen, maar dat is met het stijgen der jaren onvermijdelijk. Alles wat je bezit moet je immers maar meetorsen, ook al heb je veel te veel om bij te kunnen houden. Met het oog daarop besloot ik ook maar meteen flink te investeren in mijn geheugen, en over oog gesproken: op dit beeldscherm zou zelfs mijn blinde oma weer kunnen zien.
Er is tegenwoordig geen zak meer aan, aan dat hele nieuwecomputergebeuren. Het is nog maar een paar jaar geleden dat je tijdens de installatie net die ene configuratie-instelling van je modem aanpaste waardoor je ook op je oude computer geen verbinding meer had, zodat je ook daar niet meer op internet op kon zoeken hoe het nou eigenlijk in elkaar zat, en dat had je dan natuurlijk ook nergens opgeschreven of in een offline webpagina beschikbaar EN DUS MAAR WANT dat je daar dan heel zenuwachtig van werd. En dat je dan minimaal een week in de weer was met cd-rommetjes om de documenten die je uiteindelijk toch nooit meer zou inzien veilig over te zetten.
Een gedegen, noodzakelijk geachte voorbereiding leverde een uitgebreid stappenplan van wel 53 stappen op. Bij stap 3 deed alles het al.
Ja hoor eens, zo is er geen lol meer aan. Ik denk dat ik deze maar een tijdje ga houden.
Het spannendst van de hele exercitie was nog wel het telefoongesprek met de mevrouw van de klantenservice, die me op de hoogte bracht over het moment van bezorgen. No way dat die in enig veld of enige weg op dit suffe schaap leek. Nee, deze had weelderige donkere krullen en rode lippenstift, en behalve hockey speelt ze ook vast in reclames voor tandpasta. En die stem! Ja, echt een stem geboetseerd voor de klantenservice. ‘Geen probleem, meneer Zero’, ‘Tot uw dienst, meneer Zero’; ik werd een beetje zenuwachtig van zoveel (klant)vriendelijkheid op de vroege ochtend.
Wee uw gebeente, lezer, als de onvermijdelijke woordgrap ‘Het was zeker een delletje?’ in u opborrelt.