Ogenschijnlijk tandeloos

Ik kan totaal niet fotograferen, en als ik het al zou kunnen, dan beschikte ik niet over een adequaat toestel, laat staan dat ik het op het juiste moment bij me zou dragen. U zult het volgende dus even voor uzelf moeten visualiseren.

Station Haarlem NS, achteruitgang (of -ingang, zo u wilt, maar het was ‘s avonds, dus de uitgang). De muffe geur van regen op zwetende-mensenkleding. Deze regen kan zoveel beter, weet ik, want regen kán zo lekker ruiken, op dorre dorstige gronden bijvoorbeeld. Maar daar gaat het nu niet om. Het gaat om de groene bak die ‘s ochtends gevuld is met een stapel Metro‘s. Concentreer u. Deze bak is nu gevuld met een ineengevouwen mannetje. Grauw, grijs, jaar of 70. Gebreid mutsje op de kruin, waarschijnlijk om vette slierten resterend haar te maskeren. Ogenschijnlijk tandeloos.

Niettemin in de weer met een Turkse pizza. Rollator binnen handbereik. Weggelopen uit een David Lynch-film.
Tsja. Misschien had je erbij moeten zijn.

Carnaval

Toen ik gisteren verzuchtte dat de campagne voor de Tweede Kamerverkiezingen tot op heden nog maar een matte vertoning is, had ik het natuurlijk uitsluitend over het genuanceerde deel der politici. Ter rechterzijde van het politieke spectrum zit men niet zo snel verlegen om grote (om niet te zeggen groteske) woorden, laat staan in verkiezingstijd. Zo opperde Geert Wilders afgelopen week om criminelen die zich op straat vertonen weer ouderwets in een boevenpak te hijsen, en opende Joost Eerdmans vandaag de aanval op pedoseksuelen. De beste oneliner van de dag komt ook op zijn naam: “Nederland is een vrijplaats voor pedoseksuelen.” En dus moeten ze chemisch gecastreerd worden, levenslang worden opgesloten, krijgen ze een enkelband om en worden ze opgenomen in een spermadatabank. Bij verhuizing moet de buurt weten dat er een pedofiel in de buurt komt wonen, zonder natuurlijk te verklappen om wie het gaat en dat hij in dat ene leegstaande huis komt te wonen.

Ik was me er helemaal niet van bewust dat het gevangenisregime de laatste jaren zo versoepeld is dat de gevangenen inmiddels gewoon vrij over straat lopen – dat is vast niet wat de Partij voor de Vrijheid met haar naam bedoelde. Maar als het werkelijk zo is, zie ik wel iets in de plannen van Wilders en Eerdmans, als zij tenminste de handen ineenslaan. Nu missen hun voorstellen iedere samenhang; so close, yet so far away.

Het klassieke zwart-wit gestreepte boevenpak, zoals Wilders het voorstelt, lijkt me een goed uitgangspunt. De loodzware ijzeren bal, bevestigd aan de elektronische enkelband, zal de recidive onder winkeldieven drastisch doen verlagen en ook vanuit pedagogisch oogpunt is de outfit bijzonder verantwoord: het oud-Hollandsche gevangenisregime uit de Middeleeuwen heeft de canon helaas niet gehaald en kan zo toch nog een plekje in ons collectieve geheugen krijgen.

Maar aan een zebrapak alleen heb je natuurlijk nog niks. Je kunt er immers niet aan aflezen of je te maken hebt met de moordenaar van Willem Endstra of met een kinderverkrachter, en dus weet je nog niet of je je mes moet trekken of je knietje paraat moet houden. Maar het plan van Wilders biedt natuurlijk een enorme flexibiliteit. Trek die pedofielen gewoon een groot Teletubbiepak aan, dan hoef je die databank van Eerdmans ook niet meer bij te houden. En dan hebben de kindertjes er ook nog een beetje plezier van.

Maar ook elders in de maatschappij zijn de voordelen ongekend; Nederland zal een stuk overzichtelijker worden. Homo’s mogen kiezen: in het leer of in het roze. Christenen? Laat ze maar houten kruisen op hun rug sjouwen. Lonsdale-jongeren? Steek ze in Hugo Boss-pakken. Politici? Zet ze een peroxidepruik op. Vegetariërs? Een eva-kostuumpje. En de moslims? Tsja, die zitten vast aan hun eigen kledingvoorschriften, dus ik stel voor dat we die dan een grote gele ster op hun boerka plakken.

Goed plan, Geert!

Grote woorden

Soms, wanneer een grote gebeurtenis staat te wachten, giert de adrenaline al dagen van tevoren door je lichaam. Je hebt een spannende date, je moet een belangrijke wedstrijd spelen of je gaat afstuderen en je bent nog steeds zo naïef om te denken dat je echt aan een spervuur van intelligente vragen onderworpen gaat worden. Een spanning die je graag ondraaglijk noemt omdat je ook wel weet dat-ie je tot grotere hoogten gaat brengen.

De komende Tweede Kamerverkiezingen ontberen deze spanning volkomen, dat staat nu al vast. Door hun nieuwe spellingwijze zonder koppelteken geven deze verkiezingen al bij voorbaat een verkeerd signaal af. Gaan verkiezingen niet per definitie over koppelen, over samenbrengen en de boel bij elkaar houden?

In mijn geval gingen er drie Tweede-Kamerverkiezingen aan deze Tweede Kamerverkiezingen vooraf, maar nog nooit was het gevoel van urgentie zo afwezig. We zijn inmiddels zo gewend geraakt aan de onkunde die de afgelopen jaren over ons is uitgestort dat we nog bijna zouden vergeten de regering naar huis te sturen nu het moment eindelijk daar is. Gelukkig hebben we dan altijd nog de volgens ingewijden uiterst (s)linkse media, en bij het journaille is het besef dat het inmiddels tijd is om grote woorden te gebruiken gelukkig wel doorgedrongen. ‘Bos en Balkenende slaags over ontslag’, kopte Teletekst dan ook direct na het ongetwijfeld matte lijsttrekkersdebat op Radio 1.

De klappen moeten, vermenigvuldigd via de ether, bij duizenden huishoudens door de kamer geklonken hebben. Italiaanse taferelen in Hilversum! ‘Vandaag is rood de kleur van jouw ogen’, werd uit de mond van Wouter Bos opgetekend nadat de premier een rechtse directe had geïncasseerd. ‘Kappen, Bos!’, was alles wat Balkenende daar tegenin had kunnen brengen – de woordgrappen van JP hebben altijd iets zieligs. Alleen naïeveling Mark Rutte heeft niets van de gevechtshandelingen opgemerkt; hij vond dat de heren Bos en Balkenende wel harmonieus bij elkaar zaten.

Die observatie was waarschijnlijk wel de meest accurate. Het gevecht tussen Bos en Balkenende, door Teletekst binnen vijf minuten alweer gebagatelliseerd tot een ‘botsing’, bleek te gaan over een standpunt van Balkenende waar Bos het niet mee eens was maar waarvan Balkenende beweerde dat het van Bos afkomstig was. Het wordt lastig campagne voeren als je al moet discussiëren over wie nu welk standpunt inneemt.

En zo zwalken de politici naar de eindstreep als acteurs die hun tekst kwijt zijn. Of zangers die hun stem kwijt zijn, en smeken dat ze de onze mogen lenen.

Kieskompas

U heeft het ongetwijfeld al op tientallen andere plekken gelezen: om erachter te komen of je op 22 november op Wouter Windvaan of op onze van zelfvertrouwen balkende blakende premier moet stemmen, kun je beter het Kieskompas gebruiken dan de Stemwijzer.

Hoewel mijn kompas de afgelopen jaren wel een beetje vastgeroest lijkt…

Bent u ook zo teleurgesteld dat u nooit wordt gebeld door TNS/Nipo, Interview/NSS of Maurice de Hond? Dan mag u (desgewenst anoniem) best hier kwijt op welke partij u zou stemmen als er nu verkiezingen waren. En waarom. En waarom niet op al die anderen. En hoe laat u gaat stemmen. En wat u bij de vorige verkiezingen gestemd heeft. En hoe blij u daar met terugwerkende kracht mee bent. En op welke partij u zou stemmen als het nu mei 2011 was.

Tempus Hodiernus Economicus

Er was ooit een tijd dat er geen tijd was. Dat wil zeggen, de tijd was slechts latent aanwezig, een latente aanwezigheid die overigens nog steeds wel eens de kop opsteekt, bijvoorbeeld wanneer je schrikt van de toegeslagen ouderdom bij een kennis die je jaren niet hebt gezien, terwijl je bij een kind van 3 dat je wekelijks ziet nauwelijks bemerkt dat het groeit als kool.

Ja, er waren zonnewijzers, maar die waren nog erger dan een stilstaande klok nu: als-ie dezelfde stand aangaf als de dag ervoor, wist je één ding zeker, namelijk dat het dan niet even laat was als gisteren. Waardeloze apparaten dus, die zonnewijzers, vooral ‘s nachts. Als iemand je vroeg tot hoe laat je de nacht ervoor was doorgezakt, stond je met je mond vol tanden. Eén voordeel: de Romeinen hebben zich nooit druk hoeven maken om iets als Tempus Hodiernus Economicus. Dat is een vertaling van Daylight Saving Time waarvan u kunt zeggen dat het een belachelijke is, maar dan zeg ik dat u dat nooit kunt beweren omdat het ook nooit heeft bestaan.

Er moet heel wat trial and error aan te pas gekomen zijn om de tijd die de aarde nodig heeft om om zijn as te draaien te verdelen in 24 uur, of, al naar gelang uw voorkeur, 1440 minuten of 86400 seconden. Ik geef het je te doen, zonder stopwatch. Iedere dag staat de zon natuurlijk net weer een tikkie anders, dus pas na een jaar heb je goed vergelijkingsmateriaal. De eerste paar jaar zat men er natuurlijk flink naast, en toen het dan uiteindelijk een keer gelukt leek te zijn, bleek het een schrikkeljaar te zijn.

Nee echt, petje af voor degene die het ooit is gelukt; ik had allang de handdoek in de ring gegooid.

Knappe vent ook die tegen een dergelijk staaltje menselijke genialiteit in durfde te gaan. Dat gebeurde dan ook niet. Totdat de kapitalisten kwamen natuurlijk, want die hadden er nooit zo veel problemen mee om tegen heilige huisjes te schoppen als dat de inhoud van de portemonnee ten goede kwam. En zo deed de zomertijd zijn intrede, want door de klok ‘s zomers een uurtje vooruit te draaien (of in eerste instantie 4×20 minuten) kon er geld verdiend worden!

Zoals zo vaak redeneerde men vanuit het bestaande, en was de voorwaarde dus dat later in het jaar de orde weer werd hersteld. Niemand die op het idee kwam dat de rekenwonders van weleer weliswaar een wereldprestatie hadden geleverd, maar gefaald hadden in de afwerking door de dagen op het verkeerde moment te laten beginnen. Waarom is de wintertijd de echte tijd en de zomertijd nep? Omdat de wintertijd er soms eerder was en dus de oudste rechten heeft? Omdat we toevallig hebben afgesproken dat de meridiaandoorgang van de zon rond de stonde van 12 moet plaatsvinden?

Quatsch!

De zomertijd is overduidelijk superieur aan de wintertijd. Dan is het ‘s ochtends maar donker tot half 11; iedereen is dan toch maar aan het werk of ligt te slapen. Maar alsjeblieft, niet die akelige duisternis rond 4 uur ‘s middags. Ik zou nog eerder zeggen: zet ‘m nog een uurtje verder vooruit de komende maanden.

Als pleister op de wonde mogen we een uurtje langer slapen. Ik heb het uit protest vannacht al gedaan.

Na-aapeffect

Poetsend Nederland is in rep en roer nu blijkt dat een gootsteen ontstoppen veel eenvoudiger is dan altijd werd aangenomen. De eenvoudige handleiding Creatief met Gootsteenontstopper (doe-het-zelf binnen een minuut) is vrij toegankelijk via YouTube. Puisterig Nederland gebruikt de ontdekking echter voor hele andere doeleinden. Een week geleden werden de inzittenden van bus 41 bij Duivendrecht tijdens een stop opgeschrikt door een Crofty-bom die twee vrouwen brandwonden toebracht. Een gestopte bus moet ontstopt worden, moeten de daders gedacht hebben. De politie gaat echter uit van een rage onder internettende jeugd; Kruidvat (wie noemt zijn winkel dan ook zo?) houdt de Crofty inmiddels angstvallig achter de toonbank.

‘Er is een na-aapeffect aanwezig’, bevestigt een woordvoerster van de politie desgevraagd, en met deze legendarische uitspraak heeft zij de krant gehaald, anders had ik er geen weet van gehad.

Een na-aapeffect aanwezig.

Niet alleen heeft iemand die met woordvoering de kost verdient – je zou zeggen iemand met zekere communicatieve competenties – deze uitdrukking de wereld in geslingerd; er is ook nog een journalist geweest die de woorden zonder gewetensbezwaar vereeuwigd heeft ten overstaan van het grote publiek. Nou goed, het was Het Parool, maar toch.

Uit onderzoek van Maurice de Hond blijkt dat de imitatiegraagte onder jongeren inderdaad hand over hand toeneemt. De schoonmaakpolitie (u weet wel, van dat programma met Karla Peijs) stelt met genoegen vast dat het kopieergedrag van de anders zo plakkerige, aanmodderende jeugd tot een ontstoppingsobsessie van ongekende omvang heeft geleid. En ook de buurtvaders kunnen niet langer ontkennen dat de balans tussen nature en nurture in Croftygate definitief is doorgeslagen in het voordeel van nurture.

Na-aapeffect. Vroeger heette dat epigonisme; dat waren nog eens woorden.